Standplaats Apeldoorn: mes snijdt aan drie kanten

Maandelijks schrijven de stadsdeelmanagers uit Apeldoorn over het wijkgericht werken in hun gemeente. Deze keer: Goos Zwanikken, stadsdeelmanager voor de dorpen en het buitengebied.

Het mes snijdt aan drie kanten

Apeldoorn met zijn ruim 150.000 inwoners bestaat behalve uit de stad Apeldoorn ook uit een omvangrijk landelijk gebied met 10 dorpen met ca. 19.000 bewoners. De laatste jaren schudden we de Veluwse bescheidenheid wat van ons af en durven we Apeldoorn als stad te laten zien.

Apeldoorn mag gezien worden met zijn voorzieningen en omliggende natuur. Groot denken is goed, maar de kleine dingen moet je niet vergeten, zeker als je wat meer “op de kleintjes” moet gaan letten.

Dorpen kunnen het beter dan wijzelf

Apeldoorn heeft de laatste jaren al stevige stappen gezet in het wijkgericht denken. Het nieuwe college wil de komende periode nog beter naar de burger gaan luisteren. En dat werkt nergens effectiever dan in de dorpen. Ik huldig al jaren het standpunt, dat dorpelingen hun zaken beter kunnen organiseren dan dat wij dat als gemeente voor hen kunnen doen. Laat de dorpen binnen de regels hun gang gaan en ondersteun ze waar dat nodig is.

Veel bereiken zonder geld

Neem als voorbeeld de dorpshuizen. Die staan er al tientallen jaren, opgezet en in stand gehouden door vrijwilligers. Het spreekwoordelijke mes snijdt hier echt aan twee kanten. Waar de vrijwilligers het niet meer kunnen, daar wil Apeldoorn inspringen. Geld is er in wezen niet, maar met slimme combinaties kun je heel wat bereiken.

Zwerfvuil vliegt van de straat

Nog zo’n slimme combinatie. De dorpsraad Uddel ruimt jaarlijks het zwerfvuil in de openbare ruimte op; de gemeente komt daar te weinig aan toe. Dit werd altijd ondersteund met materialen en afvoer van het afval. Dat kan in een dorp. Maar het kan nog slimmer.

"Geld is er in wezen niet, maar met slimme combinaties kun je heel wat bereiken."

In het dorp Uddel zit ook een instelling voor mensen die niet zo goed mee kunnen in de maatschappij. De dorpsraad en de instelling komen overeen dat de instelling het zwerfvuil wekelijks gaat opruimen. De gemeente levert uiteraard weer de materialen en haalt de zakken ingezameld afval op. Verder vallen de vrijwilligers onder de vrijwilligersverzekering van de gemeente.

Hier snijdt het mes minstens aan drie kanten. Bezuinigen door ‘slimme combinaties’ begint in de kleine gemeenschappen waar de saamhorigheid niet is weggeweest. Door te luisteren naar de samenleving is meer doen met minder geld mogelijk.

Reacties

Plaats reactie