Ik had net dit stuk klaar toen de column van Niko Paap op de site van het LPB verscheen. Zelfde onderwerp, andere insteek. Waar Niko het volgen centraal stelt en al tot een conclusie komt, stel ik het zenden centraal en plaats daar vraagtekens bij. Waarom volgen we, waarom zenden we en, voor mij de belangrijkste vraag: wie zit daar op te wachten?
Lees en reageer!
Ik stam uit de jaren ’50 van de vorige eeuw; de tijd zonder computer en mobiele telefoon. Mijn afstudeerscriptie eind jaren ’70 heb ik met twee vingers getikt op een typemachine. En bij de organisatie waar ik in de jaren ’80 ging werken hadden we nog een heuse typekamer waar een aantal dames mocht proberen mijn handgeschreven brieven en rapporten te ontcijferen alvorens deze de wereld in te sturen.
Gelukkig beschik ik inmiddels alweer zo’n 25 jaar over computers en ik kan me ook geen leven zonder mobiele telefoon met internet en synchroniseerbare agenda meer voorstellen. Volgens mijn kinderen is Hyves voor middelbare scholieren, zelfs zonder de film ‘The Social Network’ nog gezien te hebben heb ik geen trek in Facebook, maar LinkedIn gebruik ik wel.
En nu dus twitter.
Met een mengeling van scepsis en nieuwsgierigheid probeer ik de geneugten van twitter te ontdekken en te begrijpen. Kan twitter een rol spelen in mijn werk als stadsdeelmanager? Is dit het ultieme instrument om de nieuwe generatie wijkbewoners te bereiken? Of is het toch nog vooral een egospeeltje. Ik twitter, dus ik ben?
Om dat te onderzoeken besloot ik zelf maar eens een paar twitteraars te volgen. Daarvoor bleek ik eerst een account te moeten aanmaken, dus ik sta nu zelf ook als twitteraar te boek. Tot mijn verrassing kreeg ik al snel twee reacties van twitteraars die ook mij wilden gaan volgen. Ik heb hen direct maar even geretweet (die terminologie is ook even wennen) dat er bij mij voorlopig nog weinig te volgen zal zijn.
Inmiddels zijn we een paar maanden verder, maar ik ben er nog niet uit. Hoeveel wijkbewoners volgen de tweets? En zitten die te wachten op berichten in de trant van “Vanavond wijkschouw in buurt X. Ik hoop dat het droog blijft”? En wie is nieuwsgierig naar mijn tweets als ik weer eens een prachtig concert heb bijgewoond of als ik me erger aan een politicus, de NS of het weer?
Op mijn eerste tweet, een serieuze reactie live vanuit de raadszaal over de gemeentelijke kerntakendiscussie, kreeg ik geen enkele reactie. Aan de andere kant zie ik soms uitgebreide tweets over leuke televisieprogramma’s en mooie concerten langskomen. Is twitter dan toch vooral nog een egospeeltje, of snap ik het gewoon nog niet goed?
Help me. Hoe gebruiken we twitter effectief voor wijkgerichte communicatie? Dan doe ik graag mee. Zodat ik ook kan zeggen: ik twitter, dus ik ben!
Wim Bergink
Stadsdeelmanager Noordoost
Twitter: @ApeldoornNO
Ha Wim,
Goeie vragen! een beetje antwoord in mijn eigen Column al. Maar ik wil eraan toevoegen: Waarom zou je je digitaal anders gaan gedragen dan analoog? Toen er een telefoon kwam zijn mensen het gaan gebruiken.....etc. En toch je hebt gelijk als je je afvraagt: "met welk doel?" en "wat is het nut?" Ik zeg dan proberen maar...net als in dat filmpje de first follower..
Geplaatst door: Niko Paap (18 februari 2011 - 16.38 uur)
Hallo Wim,
Jouw artikel sluit helemaal aan bij mijn vragen m.b.t. twitteren. Met dat verschil dat ik nog niet twitter. Ook ik zou graag willen weten of dit middel een toegevoegde waarde heeft voor ons werk.
Jij schrijft dat je een twitteraccount hebt aangemaakt en dat je al twittert. Heb je dat intern met jullie afdeling communicatie overlegd of doe je dat op persoonlijke titel?
Geplaatst door: Lilian van de Wiel (18 maart 2011 - 15.59 uur)
Voor de beginnende twitteraars: zie ook het artikel over de twitterende wijkmanager van vorig jaar
Geplaatst door: Bas van Pul (18 maart 2011 - 16.07 uur)
Even een reactie op de vraag van Lilian van de Wiel:
Meerdere ambtenaren van de gemeente Apeldoorn twitteren. Dat mag ook. Wij hebben daarover geen vaste regels, wel wat richtlijnen die eigenlijk zijn samen te vatten onder de noemer: gebruik je gezond verstand. Ik heb wel contact gezocht met communicatie en met hen afgesproken om het eens een tijdje uit te testen en na verloop van tijd te evalueren.
Geplaatst door: Wim Bergink (30 maart 2011 - 14.47 uur)
Naast dat jezelf kan twitteren is twitter voor mij ook een goede aanvullende informatiebron ten aanzien van bewoners/organisaties in de wijk die over hun activiteiten en signalen in de wijk twitteren. Maak vooral gebruik van bekende tags in je boodschappen die de wijk representeren bijv. "#nieuwwest" voor het stadsdeel waar ik voor werk. Hierdoor pikken ook anderen buiten je netwerk eerder jouw berichten op en kan je ook zoeken naar signalen met deze berichten.
In begin kost het zeker tijd om een netwerk op te bouwen en vraag je je zeker af, naar wie twitter ik en met welk nut. Langzamerhand merk ik nu mijn twitternetwerk groter wordt het nut van zenden ook groter wordt. Mensen pikken signalen op, twitter is in die zin een mooie aanvulling op en zeker geen vervanging van.
uiteraard ben ik te volgen op: @Wijkco_Slotwest
een account op functie, zodat deze ook makkelijk overdraagbaar is en helder voor volgers dat ik niet op persoonlijke titel twitter.
Geplaatst door: Dogan Oorthuis (04 spril 2011 - 18.02 uur)