Maandelijks schrijven de stadsdeelmanagers uit Apeldoorn over het wijkgericht werken in hun gemeente. Deze keer: Wim Bergink, stadsdeelmanager Noordoost.
Niets doen
Vakantie. Na een jaar hard werken is er niets leuker dan eens even heerlijk niets te doen. Ik heb er nu echt zin in. Maar daarna pakken we natuurlijk fit en uitgerust de draad weer op. Beleid maken, aansturen, regie voeren. Heerlijk.
Maar zou het soms niet beter zijn om wat vaker niets te doen?
Niets doen heeft in de wijk Woudhuis in Apeldoorn Noordoost tot een mooi resultaat geleid.
Woudhuis is een wijk in aanbouw. Plannen zijn gemaakt, huizen worden gebouwd. Maar voor sommige plekken hadden we nog geen concrete invulling. Zo’n plek ligt dan een tijd braak in afwachting van een briljant plan. Ondertussen waren de omringende woningen wel gebouwd en wisten de nieuwe bewoners wel raad met zo’n veldje: niets leuker dan om hier een fietscrossbaantje te maken. En zo verscheen opeens een prachtige fietscrossbaan met heuvels, kuilen, bochten. Opvallend hoeveel een groep bewoners samen in één dag kan realiseren!
Een fraai staaltje burgerlijke ongehoorzaamheid. Of zouden we het ook kunnen zien als een burgerinitiatief? Bewoners die niet afwachten, maar zelf het initiatief nemen. En onderzoeken we dan met welke wetten en regels we dit initiatief in de kiem kunnen smoren, of gaan we na hoe we als dienstbare overheid dit initiatief (letterlijk) een plek zouden kunnen geven?
We hebben gekozen voor het laatste. We hebben ons ervan vergewist dat er inderdaad breed draagvlak voor zo’n fietscrossbaantje bestaat en toen de toezegging gedaan dat de baan kon blijven. Tussendoor moest de baan nog wel een jaartje verdwijnen omdat we die grond nog even nodig hadden om bouwketen te plaatsen voor een aanpalende bebouwing, maar we hebben de belofte gedaan dat de baan daarna meteen weer terug mocht komen.
En ook die definitieve baan hebben we niet zelf aangelegd. Stadsdeelmanager belt wat links en rechts en zo stonden daar onlangs op een middag een dragline en vrachtwagens om overtollig zand af te voeren en een aantal jongeren uit de buurt om aanwijzingen te geven: daar wat meer zand weg, hier een extra hobbel en maakt u daar maar een mooie bocht. Zo is de basis voor de fietscrossbaan gelegd. En in de dagen daarna zorgde de buurt zelf voor de ‘finetuning’: hier een beetje meer, daar een beetje minder zand. En crossen maar.
Niets aangestuurd, nauwelijks regie gevoerd en zeker geen nieuw beleid gemaakt. Maar wel, door niet veel meer te zeggen dan ‘Ja hoor, ga je gang” een prachtig buurtinitiatief mogelijk gemaakt.
Niets doen is soms heerlijk; ook buiten de vakantie.
Als Wijkmanager in Leiden vind ik dit een prachtig voorbeeld van voortvarend burgerinitiatief!
Geplaatst door: Ingrid Mazurel (16 juli 2010 - 11.55 uur)