Ik ben mijn wachtwoord vergeten...

Dagopening LPB-congres vrijdag 25 november

LPB-congres 2012 > Dagopening LPB-congres vrijdag 25 november

 

Burgemeester Koen Schuiling voorstander decentralisatie taken
ꞌVertrouwen en verantwoordelijkheid in de wijk leggenꞌ
De opgave om te komen tot een duurzame wijkverbetering in Den Helder is groot. Om succesvol te zijn is het van groot belang om het kleinschalige niet te vergeten bij de uitvoering van de grootschalige ambities. “Beide zijn heel belangrijk”, stelde burgemeester Koen Schuiling van de gemeente Den Helder bij de start van de tweede dag van de LPB-locatiedagen in De Kampanje. “Bewoners focussen zich vooral op de snelle resultaten op straatniveau, maar deze quick wins moeten wel onderdeel zijn van een overkoepelde visie. Anders blijft het los zand.”
De aanpak in Den Helder gaat steeds meer uit van het uitbouwen van kleinschalige initiatieven om tot wijkverbetering te komen, benadrukte Schuiling. “Er worden heel veel dingen in de stad gerealiseerd die voor alledag, voor iedereen en voor dit moment van betekenis zijn.” 
Den Helder gaat tegelijk voor de grote én kleine resultaten. Schuiling: “Kijk naar de wijk Nieuw Den Helder. Hier wordt zowel op het niveau van de straatstenen en prullenbakken als op het niveau van een integrale wijkvisie gewerkt. Het één kan niet zonder het ander.”  
Een wijkverbetering slaagt alleen als je de kracht van de wijk benut, meent Schuiling. Die tegelijk beseft dat dit ook een andere benadering van gemeenten vraagt. “We hebben de afgelopen decennia veel capaciteit en energie gestoken in het opleiden van mensen. Aan de andere kant hebben we steeds meer verantwoordelijkheid bij de inwoners weggenomen. Het gemiddelde kennisniveau van de samenleving is behoorlijk omhoog gegaan. Waarom leggen we dan niet meer vertrouwen en verantwoordelijkheid bij de wijk? Zijn we als gemeente niet te veel bezig met verantwoordingssystematieken, risicobeheersing en controlemechanismen? Wat mij betreft gaan we meer decentraliseren, waarbij we erop vetrouwen dat datgene wat we de afgelopen jaren hebben geïnvesteerd in de wijken ook daadwerkelijk zal landen.” 
In Den Helder wordt aangetoond dat grote initiatieven tot successen op microniveau kunnen leiden, maakte Schuiling de aanwezigen duidelijk. “Met het project Duinpark in Nieuw Den Helder hebben we de duinen de stad ingehaald. Er is een grootschalige stedenbouwkundige ingreep gedaan, waarbij de voorzieningen op hoog niveau zijn gebracht met een nieuw winkelcentrum, zorgcomplex, brede school, sportaccommodatie en bibliotheek. De verdere wijkontwikkeling vindt vanuit eigen kracht plaats. Er worden verbindingen gelegd en allerlei activiteiten georganiseerd.”
In het streven naar leefbare en veilige wijken ligt er nog een belangrijke opgave in de relatie tussen zorg en repressie, meent Schuiling. “Er zijn veel mensen met psychische en psychiatrische problemen die zorg en aandacht nodig hebben, maar in toenemende mate op straat komen te staan. Dit probleem wordt de komende jaren door bezuinigingen in de zorg- en welzijnssector alleen maar groter. De eerste reactie is vaak dat we op deze groep repressie toepassen omdat zij ontoelaatbaar gedrag vertonen. Dat helpt niet. Om succes te behalen dien je de scheiding tussen zorg en repressie helemaal weg te nemen. Er moeten verbindingen worden gelegd met instanties die voor deze mensen zorgen. Het Veiligheidshuis gaat hier de komende jaren een belangrijke rol in spelen. Hier kan ontkokering plaatsvinden en hulpverlening in onderlinge samenwerking worden geboden.”    
De rode draad in wijkversterking
Hoe bereik je nu ꞌMeer met minderꞌ in het streven naar leefbare, krachtige en veilige wijken? Dagvoorzitter van de LPB-locatiedagen in Den Helder Marianne van den Anker benoemt de rode draad in wijkversterking op basis van de ervaringen van de wijkprofessionals. De winst ligt in procesverbetering, vergroten van de bewonersbetrokkenheid en versterking van de wijkeconomie.
Het proces kan efficiënter maar vooral effectiever. Van den Anker: “Het gaat om ontkokeren, samenwerken en verbindingen leggen. We moeten van de beleidsvervetting af. Minder overleggen, meer focus en persoonlijke aanpak.”
Zonder betrokkenheid van bewoners kom je nergens, aldus Van den Anker. “Bevraag ze en neem ze mee in de wijkversterking. Zij weten wat er in de wijk speelt en waaraan behoefte is. Het zelfbeheer wordt het thema van de toekomst. Dát is de koers naar ꞌMeer met minderꞌ. Den Helder heeft twee grote groepen vrijwilligers waar zij over kunnen beschikkken: bollenkwekers en ex-marinemensen. Zij doen al heel veel voor de stad, voelen zich verbonden en willen wat terug doen voor de stad. Het is een voorbeeld voor andere gemeenten, om groepen te binden die wat voor de stad kunnen en willen betekenen.” 
Tegelijkertijd is het belangrijk om achter de voordeur te komen om kwetsbare groepen (weer) aan de samenleving te laten deelnemen. Van den Anker: “Op basis van een persoonsgebonden aanpak en het verbinden van veiligheid en zorg.”
Een derde rode draad is versterking van de wijkeconomie. Van den Anker: “Den Helder geeft een goed voorbeeld met dienstenruil, waar mensen in de wijk voordeel van hebben. Langs de Maritieme Binnenhaven op Willemsoord kun je ook een florerende economie ontwikkelen. Er zijn vaak allerlei bedrijven te vinden die willen participeren in versterking van de wijkeconomie. Daar hebben zij belang bij. Zo wordt opnieuw de kracht van de wijk benut.”      
            

Burgemeester Koen Schuiling voorstander decentralisatie taken

"Vertrouwen en verantwoordelijkheid in de wijk leggen"

 

De opgave om te komen tot een duurzame wijkverbetering in Den Helder is groot. Om succesvol te zijn is het van groot belang om het kleinschalige niet te vergeten bij de uitvoering van de grootschalige ambities. “Beide zijn heel belangrijk”, stelde burgemeester Koen Schuiling van de gemeente Den Helder bij de start van de tweede dag van de LPB-locatiedagen in De Kampanje. “Bewoners focussen zich vooral op de snelle resultaten op straatniveau, maar deze quick wins moeten wel onderdeel zijn van een overkoepelde visie. Anders blijft het los zand.”

De aanpak in Den Helder gaat steeds meer uit van het uitbouwen van kleinschalige initiatieven om tot wijkverbetering te komen, benadrukte Schuiling. “Er worden heel veel dingen in de stad gerealiseerd die voor alledag, voor iedereen en voor dit moment van betekenis zijn.” 

Den Helder gaat tegelijk voor de grote én kleine resultaten. Schuiling: “Kijk naar de wijk Nieuw Den Helder. Hier wordt zowel op het niveau van de straatstenen en prullenbakken als op het niveau van een integrale wijkvisie gewerkt. Het één kan niet zonder het ander.”  

Een wijkverbetering slaagt alleen als je de kracht van de wijk benut, meent Schuiling. Die tegelijk beseft dat dit ook een andere benadering van gemeenten vraagt. “We hebben de afgelopen decennia veel capaciteit en energie gestoken in het opleiden van mensen. Aan de andere kant hebben we steeds meer verantwoordelijkheid bij de inwoners weggenomen. Het gemiddelde kennisniveau van de samenleving is behoorlijk omhoog gegaan. Waarom leggen we dan niet meer vertrouwen en verantwoordelijkheid bij de wijk? Zijn we als gemeente niet te veel bezig met verantwoordingssystematieken, risicobeheersing en controlemechanismen? Wat mij betreft gaan we meer decentraliseren, waarbij we erop vetrouwen dat datgene wat we de afgelopen jaren hebben geïnvesteerd in de wijken ook daadwerkelijk zal landen.” 

In Den Helder wordt aangetoond dat grote initiatieven tot successen op microniveau kunnen leiden, maakte Schuiling de aanwezigen duidelijk. “Met het project Duinpark in Nieuw Den Helder hebben we de duinen de stad ingehaald. Er is een grootschalige stedenbouwkundige ingreep gedaan, waarbij de voorzieningen op hoog niveau zijn gebracht met een nieuw winkelcentrum, zorgcomplex, brede school, sportaccommodatie en bibliotheek. De verdere wijkontwikkeling vindt vanuit eigen kracht plaats. Er worden verbindingen gelegd en allerlei activiteiten georganiseerd.”

In het streven naar leefbare en veilige wijken ligt er nog een belangrijke opgave in de relatie tussen zorg en repressie, meent Schuiling. “Er zijn veel mensen met psychische en psychiatrische problemen die zorg en aandacht nodig hebben, maar in toenemende mate op straat komen te staan. Dit probleem wordt de komende jaren door bezuinigingen in de zorg- en welzijnssector alleen maar groter. De eerste reactie is vaak dat we op deze groep repressie toepassen omdat zij ontoelaatbaar gedrag vertonen. Dat helpt niet. Om succes te behalen dien je de scheiding tussen zorg en repressie helemaal weg te nemen. Er moeten verbindingen worden gelegd met instanties die voor deze mensen zorgen. Het Veiligheidshuis gaat hier de komende jaren een belangrijke rol in spelen. Hier kan ontkokering plaatsvinden en hulpverlening in onderlinge samenwerking worden geboden.”    

 

De rode draad in wijkversterking

Hoe bereik je nu ꞌMeer met minderꞌ in het streven naar leefbare, krachtige en veilige wijken? Dagvoorzitter van de LPB-locatiedagen in Den Helder Marianne van den Anker benoemt de rode draad in wijkversterking op basis van de ervaringen van de wijkprofessionals. De winst ligt in procesverbetering, vergroten van de bewonersbetrokkenheid en versterking van de wijkeconomie.

Het proces kan efficiënter maar vooral effectiever. Van den Anker: “Het gaat om ontkokeren, samenwerken en verbindingen leggen. We moeten van de beleidsvervetting af. Minder overleggen, meer focus en persoonlijke aanpak.”

Zonder betrokkenheid van bewoners kom je nergens, aldus Van den Anker. “Bevraag ze en neem ze mee in de wijkversterking. Zij weten wat er in de wijk speelt en waaraan behoefte is. Het zelfbeheer wordt het thema van de toekomst. Dát is de koers naar ꞌMeer met minderꞌ. Den Helder heeft twee grote groepen vrijwilligers waar zij over kunnen beschikkken: bollenkwekers en ex-marinemensen. Zij doen al heel veel voor de stad, voelen zich verbonden en willen wat terug doen voor de stad. Het is een voorbeeld voor andere gemeenten, om groepen te binden die wat voor de stad kunnen en willen betekenen.” 

Tegelijkertijd is het belangrijk om achter de voordeur te komen om kwetsbare groepen (weer) aan de samenleving te laten deelnemen. Van den Anker: “Op basis van een persoonsgebonden aanpak en het verbinden van veiligheid en zorg.”

Een derde rode draad is versterking van de wijkeconomie. Van den Anker: “Den Helder geeft een goed voorbeeld met dienstenruil, waar mensen in de wijk voordeel van hebben. Langs de Maritieme Binnenhaven op Willemsoord kun je ook een florerende economie ontwikkelen. Er zijn vaak allerlei bedrijven te vinden die willen participeren in versterking van de wijkeconomie. Daar hebben zij belang bij. Zo wordt opnieuw de kracht van de wijk benut.”