Wijkgericht werken

Wijkgericht werken is een aanpak die zich richt zich op het verbeteren van de directe leefomgeving in de wijken in samenwerking met de burgers. Het gaat bij wijkgericht werken om samenwerking en een integrale aanpak van problemen op een overzichtelijk en werkbaar niveau: de wijk. Bij wijkgericht werken zijn de gemeenten, de dienstverlenende instellingen en de bewoners betrokken.

Er is voor deze manier van werken gekozen om snel een zichtbaar resultaat te behalen. Daarnaast is wijkgericht werken een aanpak die dient om de kloof tussen de burger en de lokale overheid te verkleinen.

Wijkgericht werken heeft de afgelopen tien jaar in veel grote en middelgrote gemeenten zijn intrede gedaan en is nog steeds in ontwikkeling. Ook kleinere gemeenten gaan over tot wijkgericht werken. Of hebben inmiddels al voor deze aanpak gekozen.

In de afgelopen jaren heeft wijkgericht werken overal zijn eigen verschijningsvorm ontwikkeld. Maar ondanks de verschillen zijn er ook veel overeenkomsten. Het LPB gaat ervan uit dat de wijkgerichte aanpak een methodiek is, die afhankelijk van de gemeente haar eigen uitwerking kent.

Wijkgericht werken is een aanpak die zich richt zich op het verbeteren van de directe leefomgeving in de wijken in samenwerking met burgers. Het gaat bij wijkgericht werken om een integrale aanpak van problemen op een overzichtelijk en werkbaar niveau: de wijk of een buurt. Bij wijkgericht werken zijn de gemeenten, de dienstverlenende instellingen en bewoners betrokken.

Wijkgericht werken maakt het vaak mogelijk om snel zichtbaar resultaat te behalen bij de verbetering van de leefbaarheid in een buurt of wijk. Daarnaast is wijkgericht werken een aanpak die dient om de kloof tussen de burger en de lokale overheid te verkleinen.

Bijna alle grote en middelgrote gemeenten kennen een vorm van wijkgericht werken. Ook kleinere gemeenten gaan steeds vaker over tot wijkgericht werken.

Kernpunten wijkgericht werken

Wijkgericht werken heeft overal zijn eigen verschijningsvorm. Van langlopende wijkprogramma's tot het organiseren van een buurtborrel. Ondanks de verschillen in aanpak zijn er ook overeenkomsten. Dit zijn de verbindende elementen:

Organiseer iets vanuit een gebied. De buurt, de wijk of een aantal buurten. Neem daarbij het gebied zoals bewoners het ervaren.

Spreek de netwerken in dat gebied aan. Zoek de professionals in de wijk, zonder dat je er een hiërarchie aan hangt. Creëer een besef van samenhang, van samenwerking en eventueel van samengaan.

Zet de bewoner centraal. Zijn vraag is de echte, integrerende factor. In de aanpak van een probleem moet je dus álle partijen betrekken die met die vraag te maken hebben. De wereld bestaat niet uit de vakjes die wij bedenken. Leefbaarheid is leefbaarheid zoals de bewoner die ervaart.

Stel middelen beschikbaar om het daadwerkelijk door de bewoner zelf te laten doen.

Zorg voor eindregie. Dit gebeurt vaak door de gemeente; uiteindelijk is dit de partij die het algemeen belang bewaakt. En uiteindelijk wordt de gemeente aangesproken op het resultaat. Maar ook een andere partij kan de coördinatie op zich nemen.

Wijkaanpak heeft vooral betrekking op leefbaarheid. Acute veiligheidsproblemen of sociale achterstand los je er niet mee op, daarvoor zijn andere maatregelen nodig. Maar door de wijknetwerken ligt er wel een onderligger klaar om deze maatregelen in te passen.